270

اين همه مدت دفتر نوشته هايم را دنبال خودم مي کشيدم و اصلا به روي خودم نمي آوردم که خيلي وقت است حتا نگاهش هم نکرده ام. بعد از مدت ها دلم خواست که آهنگ وبلاگم را بشنوم. يک حسي توي دلم فرو ريخت ... دستانم روي صفحه کليد لغزيد ... دوباره شروع کردم به نوشتن ... مي نويسم. .. دوباره مي نويسم. همين.